सुकुम्बासी आमाहरुको नाममा [कविता]

सहरमा सुत्केरी स्याहार्ने
हे सुकुम्बासी आमाहरु
आफू सँधै कमजोर भएर
कचौरामा तेल तताई
सहरको पाखुरा तिमीहरुले
कति बलियो बनाएछौ है ?
आज त्यही पाखुराले
तिमीहरुको घाँटी निचर्यो
तिम्राे काखमा हुँदासम्म
उनीहरू मान्छे थिए
कुर्सीमा पुगेपछि
मेसिन बने
मेसिनले बुझ्दैन ममता
हे आमाहरु
अब छोड
कचौरामा तताउन तेल
आफ्नो मुक्तिको लागि
तताउन थालिहाल
पेट्रोल