धन (कविता)

 

सधै जिउनको लागि संघर्ष गर्ने

दैनिक परिश्रम गर्ने

आदरणीय धनबहादुर दाई

हाम्रो डांडाघरे धनबहादुर दाई

धनको कुरा गर्दागर्दै

थोरै रकम कमाउने आशमा

छिमेकी मुलुकमा

परिश्रम गर्दागर्दै

एक्कासी मरेछन् ।

 

उनको लागि धन केवल जिउने माध्यम थियो

उनलाई त बिहान बेलुकीको छाक टार्ने

केवल दाल भातको आशा थियो

आफ्नो जिउ ढाक्ने

दुई सरो लुगाको चाहना थियो

उनको लागि त्यति पुग्ने रकम नै

एकदम ठूलो धन थियो ।

 

तल्लाघरे लक्ष्मीबहादुर काकाको लागि पनि

धन त धन नै थियो

तर यो प्रतिष्ठा र मानको मापन थियो

कति धेरै घर, जग्गा, सम्पत्ति र गरगहना भन्ने

धाक र शानको विषय थियो

उनको लागि विदेशी रक्सी

राम्रा लुगा

आयातित गाडी

शोखको कुरा थियो

धनको त के कुरा

उनको लागि यो शान र मान थियो ।

 

मैले धनबहादुर दाईलाई पनि देखें

मैले लक्ष्मीबहादुर काकालाई पनि भोगें

म माथिल्लो घरमा पनि गएँ

म तल्लो घरमा पनि गएँ

न त मैले धनबहादुर दाईलाई

केही सहयोग गर्न सकें

न त लक्ष्मीबहादुर काकासंग

केही लिन नै सकें

म सधै म नै रहें

मेरो खुसि म हुनुमा नै रह्यो

न त धनको लागि म बाँचे

न त मेरो लागि नै धन बाँच्यो ।