जिन्दगीको यथार्थ नबुझेको मैले होइन

कविता मैले लेखेको होइन

मेरा आफ्ना घाउ, थोरै पीडाहरुलाई नाम दिएको मात्रै हो

ति उदाशी गीतहरु मैले गाएको होइन

मेरो जीबनको कथा अनि व्यथालाई सुर दिएको मात्रै हो

होइन होइन रोएको म पक्कै छैन

चिरिएको हृदयको आसु आँखाबाट खसालेको मात्रै हो

बैरागी अनि एक्लो म पक्कै छैन

मान्छे मान्छेको भिडमा परिचय हराएको मात्रै हो

जिन्दगीको यथार्थ नबुझेको मैले होइन

समय र परिस्थितिको कैदी म जिउने उद्देश्य हराएको मात्रै हो

लेखेको मैले यो मेरो कथा होइन

कथा र कवितामा आफ्नो बिरासत खोजेको मात्रै हो

कविता मैले लेखेको होइन

मेरा आफ्ना घाउ, थोरै पीडाहरुलाई नाम दिएको मात्रै हो